Świnoujście jest miastem, wchodzącym administracyjnie w skład województwa zachodniopomorskiego. Miejscowość liczy ok. 40 tys. mieszkańców. Uzdrowisko nadmorskie, położone w północno - zachodniej części województwa, przy ujściu rzeki Świny do Morza Bałtyckiego. Trzy wyspy, na których rozlokowało się miasto - Uznam, Wolin i Karsibór - są zamieszkałe i połączone komunikacyjnie. Klimat morski, łagodnie bodźcowy, moderowany przez obszary leśne i parkowe. Podstawowe tworzywa uzdrowiskowe to naturalne wody mineralne (solanka bromkowo - jodkowo - sodkowa), borowina i klimat.

Uzdrowiskowa historia Świnoujścia rozpoczyna się w 1822 roku, wraz z założeniem Stowarzyszenia Kąpieliskowego. Kąpiele morskie stały się modne z początkiem XIX wieku. Przy stosowaniu ich w urządzonych obiektach kąpielowych z podgrzewaniem doprowadzonej wody morskiej, miały skutkować działaniem leczniczym. Świnoujście stało się w krótkim czasie znaczącym kąpieliskiem nadmorskim. Wiedziano, że w okresie letnim wody Bałtyku w rejonie Świnoujścia są znacznie cieplejsze niż na pozostałej części wybrzeża, a naturalna i szeroka plaża oraz płytkie obszary kąpielowe będą atrakcyjne dla przyjezdnych letników. W 1897 roku odkryto zasobne źródła solankowe na terenie miejscowości. Stworzyło to podstawowe warunki do podjęcia działalności kuracyjnej. Wzbogacenie dotychczasowej oferty kąpieliska dodatkowo o całoroczną ofertę kuracyjną powoduje, iż Świnoujście zyskuje na popularności. Rozbudowana sieć połączeń komunikacyjnych: kolejowych, drogowych i morskich oraz znakomicie zarządzana baza pobytowa z towarzyszącą infrastrukturą - sprzyjają rozwojowi uzdrowiska. W 1910 roku zbudowano okazały Dom Zdrojowy i rozpoczęto urządzanie Parku Zdrojowego. Krótko przed wybuchem II wojny światowej Świnoujście było jednym z największych kurortów niemieckich. Na okres wojenny wszystkie obiekty uzdrowiskowe zostały przejęte przez armię niemiecką. Bezpośrednio po zakończeniu działań wojennych cały sektor miasta z uzdrowiskiem przejęła w posiadanie armia radziecka. Dopiero w 1958 roku część terenów i obiektów przekazano w zarząd polski. W wyremontowanych obiektach przystąpiono do realizacji pierwotnych funkcji - uruchomiono zakłady lecznicze i domy wypoczynkowe.

Dzisiejsze Świnoujście to prawdziwy nadmorski kurort, dysponujący sanatoriami, zakładami przyrodoleczniczymi, znakomitą bazą pobytową dla kuracjuszy i turystów. Oferta kulturalna adresowana do gości uzdrowiska jest w stanie zaspokoić najbardziej wybredne gusta. W amfiteatrze, Muszli Koncertowej i na Promenadzie Nadmorskiej odbywają się liczne imprezy: koncerty, festiwale, międzynarodowe projekty muzyczne i teatralne. Zadbano też o warunki do uprawiania sportu i aktywnej turystyki - lądowej i morskiej. Szlaki piesze, rowerowe, kajakowe - umożliwiają nabywanie sprawności przy jednoczesnym kontakcie z nieskażoną przyrodą. Rodzaj i zakres nowych inwestycji kurortowych bez wątpienia postawi Świnoujście w gronie najciekawszych kurortów europejskich.

W Świnoujściu leczy się m.in.: choroby kardiologiczne, dermatologiczne, pulmonologiczne, reumatologiczne, układu narządu ruchu, układu oddechowego, układu krążenia, stany po mastektomii, otyłość. W uzdrowisku realizuje się wczesną rehabilitację kardiologiczną.